Dag 4

Maandag 17 mei

Vandaag hadden we een vrije dag: er waren voor ons geen optredens gepland en de organisatoren hadden een uitstapje naar Seoul gepland. We zouden een paleis bezoeken en er zou gelegenheid zijn om te winkelen.

Samen kijken naar de website van Orient met ons reisverslag

De dag begon hier, boven op de berg, weer met regen en mist/laaghangende bewolking, maar naar mate we lager kwamen werd het beter, en in de stad hebben we goed weer gehad, met af en toe wat zon en een aangename temperatuur (al waaide het wel behoorlijk).

Voordat de bus vertrok, was er nog even tijd voor de groep om op Internet te zien hoe mooi Irma Chaigneau onze verslagen en foto's op de Oriënt website (www.volksdans-culemborg.nl) had geplaatst. Iedereen was het er over eens: heel leuk en creatief gedaan! Complimenten!

De eerste stop was (heel toepasselijk) het Folkloristisch museum, waar veel te zien is over bijvoorbeeld traditionele kleding van Korea (waar kostuum liefhebber Petra natuurlijk stond te genieten), muziek instrumenten (waar de orkestleden van Vranje zich verbaasden) en je kon zien hoe de huwelijksceremonie volgens de regels van de kunst uitgevoerd diende te worden. Ook de rijstteelt en de verschillende manieren van vissen werden er getoond. Het werd allemaal heel helder getoond, en iedereen was vol lof over deze eerste stop. En je kon er ook nog Koreaanse behendigheidsspelletjes oefenen..

Even ruiken bij de kruidenkraam van het folkloristisch museum

Janneke en Mirian oefenen Koreaans ringduwen

Zo halen ze hier het onkruid uit het gras

Daarna was het eventjes hollen om op tijd bij het naastliggende Gyeongbok Palace te zijn, waar we om 12 uur een rondleiding van 1,5 uur kregen door een uitmuntende gids, die in een stevig tempo ons van de ene binnenplaats naar de andere leidde en overal in prima Engels uitlegde hoe de Koreaanse koningen hier vroeger leefden. Het paleis bestaat uit een ommuurd terrein waarbinnen een groot aantal gebouwen en gebouwtjes staan, die allemaal voorzien zijn van zo'n typisch dak zoals je ook wel bij het chinese restaurant in je eigen woonplaats ziet. Maar dan in het echt, en uitstekend afgewerkt en in schitterende kleuren geschilderd.

De gebouwen die we zagen waren trouwens nergens ouder dan zo'n 100 jaar omdat de originelen in het verleden allemaal door de Japanse invallers zijn verwoest (als ik het goed begrepen heb, zelfs 2 keer).
We kregen uitgelegd hoe de vloerverwarming daar werkte, en we zagen hoe knap men de bijbehorende schoorstenen even verderop had geplaatst. En voortaan weten we hoe je aan de nok van een gebouw kunt zien of de vorst daar verblijft.

Wat heel erg leuk was, was dat op een groot plein waar iets stond te gebeuren: er liepen vele tientallen dames in traditionele Koreaanse kledij rond, en er zaten wel honderd mensen op kleedjes onder de bomen te eten en te kletsen. Bovendien liepen er cameralui rond en stonden er stapels trommels. Dat was leuk fotograferen, en niemand vond het erg om op de foto te gaan, zelfs niet de dames die zich zaten op te maken en de oude mevrouw wiens haar door 3 vrouwen in een traditioneel kapsel werd opgebouwd.
Na de rondleiding kwamen we weer bij de poort, waar we mooi op tijd waren om de wisseling van de wacht te zien. Dat was wel aardig, maar door de kleding van de heren en de wel overduidelijk aangeplakte baarden, kreeg het wel erg het karakter van een toneelstukje. Behalve de Oriënters stond er ook vrijwel niemand te kijken.

Inmiddels knorden de magen al flink, dus gingen we snel richting Namdaemun Market, waar we zouden kunnen shoppen en eten. Onze gids gaf nog iedereen 6000 Won (4,50 Euro) cash per maaltijd (want de organisatoren zorgen immers voor onze maaltijden), en daarna werden we losgelaten. Deze markt bestaat uit een groot aantal straatjes, met oneindig veel winkels en winkeltjes, plus straatverkopers, waar je alles kunt kopen van haarspelden (een grote winkel helemaal vol!) tot plastic zakjes in alle maten. Ook zagen we een papierwinkel, winkels met doosjes, zakjes, veel Ginseng (in grote glazen potten), kruiden en natuurlijk vis. De restaurantjes waren lastiger te vinden, maar Lisette en ik vonden er een met 6 tafeltjes, waar alleen Koreanen zaten, en het menu in het Koreaans was. Dat was wel spannend, maar je moest toch eten. De eigenaar wees een aantal gerechten aan op een foto, en uiteindelijk kozen we voor iets waar een gebakken ei op te zien was, en iets met rijst. En die bleken beide best lekker! We hebben de eigenaar gevraagd om op te schrijven hoe ze heetten, en dat bleek Bibimbap te zijn (rijst met groente en peperpasta) en Duckmangohoogoog (deegbakjes gevuld met gehakt en schijfjes gekookt ei, maar dan anders, drijvend in bouillon). Van de groep had niet iedereen iets te eten gevonden (of het aangedufd?), maar er waren ook koekjes en bananen.. Dansleidster Petra en dansers Hein en Huub hadden ook een restaurantje gevonden, waar ze gefilmd werden door de (Koreaanse) SBS tv-zender, die een reportage over dat zaakje maakte.
Wat souveniers betreft, was er niet zoveel te vinden: enkel wat popjes in klederdracht (die danseres Janneke voor haar hele schoolklas kocht), en met parelmoer ingelegde doosjes. Daar stond tegenover dat er ook heel weinig westerlingen te zien zijn, maar ondanks dat werden we nergens aangestaard alsof we een bijzonderheid zouden zijn. Danseres Jolanda merkte, lopend op die markt, op "Nu heb ik voor het eerst het gevoel dat ik in een ander land ben".

Laat je gelaat analyseren om te zien of het samen wat wordt

Om even na 16:00 uur weer de bus in, naar de wijk "Insadong", waar je -volgens het boekje over Korea- nog kunt zien hoe Seoul er vroeger uitzag. Daar zitten (ook) veel sjiekere winkels, met aardewerk, houtsnijwerk, maar bijvoorbeeld ook Zweeds design. En tegen behoorlijk pittige prijzen. Niet ontzettend veel koopjes dus. Wel was het leuk dat onze voormalige danspartner "Prince William from the Netherlands" daar in een kwastenwinkel was geweest, net als Queen Elisabeth.
Eigenlijk is het verrassend om te zien dat een stad met 11 miljoen inwoners zo weinig op toeristen gerichte winkelstraatjes heeft.
Wat er weer wel kan, is om als stelletje door een gelaats-analist te laten bepalen of je wel bij elkaar past en een goede toekomst tegemoet gaat. (zie foto hiernaast)

Janneke koopt een cadeautje voor haar klas

Restaurants zijn er wel veel, in allerlei soorten en maten. Lisette en ik vonden een goed uitziend restaurant, waar iemand voor het raam op een grote bakplaat een soort pannekoeken aan het bakken was. Dat leek ons wel wat, dus wij naar binnen en gevraagd om de koeken die ze vooraan in de zaak maakten. Even later kwam de serveerster aan met een benzinebrandertje en legde daar een alumium "deksel met goot eromheen" op. In die goot dreef bouillon. Vervolgens kwam ze met een schaal vleesslierten die op dat deksel werden gelegd. Kortom: vleesfondue! En het bleek erg lekker te zijn. Bovendien hadden we diverse schaaltjes met spannend uitziende groentes, die uiteindelijk van "eetbaar" tot "best lekker" bleken te zijn.

Toen snel terug naar het ontmoetingspunt, waar we om 19:30 uur zouden vertrekken. Daarnaast was een supermarkt, waar ze lekkere toetjes hadden (en halve liter pakken met iets dat "Coolpis" heette - ben benieuwd wat dat is..). Danser Kars was maar net op tijd, want hij was een beetje verdwaald geraakt en had moeten hollen om op tijd weer aanwezig te zijn.

Aangezien dit de eerste avond was dat we niet pas om middernacht in het hotel zouden zijn, maar al rond 20:45 uur, kregen we onderweg in de bus de opdracht van Lisette om allemaal vóór middernacht in ons bed te liggen. Een aantal mensen hebben nog Huub's video-opnames van die dag zitten bekijken, er zijn wat wasjes gedaan en om middernacht was het inderdaad stil op onze gang...