Dag 3

Zondag 16 mei

Het ontbijt is zoals gebruikelijk om 08.00 uur en zowaar iedereen verschijnt vanaf dat tijdstip langzaam eerst in de rij voor het ontbijt. Overigens is het ontbijt een ontbijtbuffet beginned met rauwkost dan komt de kimcie dan de broodjes met boter en jam, soep, roerei, halve knakworstjes met mosterdsaus en fruitpartjes. Uiteraard bestaat het bestek uit lepel en vork. HQ (Lisette & Petra) besloot om 09.30 te oefenen in de benedenzaal tevens de gelegenheid om de cadeaus van de burgermeester van Seongnam aan de groep te tonen de van de organisatie gekregen T-shirts uit te delen en zaken over het dagprogramma mede te delen.
Die cadeaus die we gekregen hadden van de burgermeester hadden we al tijdens de openingsceremonie gekregen maar Eonyong Kim had ze voor ons in de auto meegenomen en pas laat gisteravond aan ons teruggegeven. De man heeft het ook maar druk met regelen. Het zijn een herdenkingsbord met inscriptie en een prachtig met paarlemoer ingelegde muziekdoos

Na de lunch gaan we optreden in Ilsan een stad die met de olympische spelen van 1988 uit de grond gestampt is. Zoals de foto van de skyline laat zien is er hier gebruik gemaakt van hoogbouw. In de bus laat Woo Seok even horen dat hij in verrassend korte tijd goed in het Nederlands kan tellen tot 25 (ons groepje). Onze namen kent hij overigens ook al. Vanaf een grote parkeerplaats waar nog een stukje bussenballet werd uitgevoerd lopen we in niet gekostumeerde paradeopstelling naar het winkelcentrum La Festa. Door diverse mannen in pak met FBI-draadjes werden we naar een leeg deel van een van de panden gebracht. Hier konden we in een van de potentiële food discounters ons omkleden. Gezellige boel met live muziek, soms wel een beetje erg door elkaar.

We treden als laatste op. We vermoeden dat het mede komt door onze afsluiting met de Nederlandse en Koreaanse vlaggen. Volgens Woo Seok zijn we gewoon de beste en bewaren de Koreanen altijd het beste voor het laatste! Maar goed dat ze niet helemaal doorhadden dat we het podium wel heel groot en glad vonden maar zelfs de te laat gestarte meiboom hebben we mooi hersteld.

Weer in de bus wordt ons Koreaanse woordenschat gecontroleerd en omdat we het volgens onze teacher Woo Seok goed hadden gedaan is er een heel aantal woorden bijgeleerd. Tellen van 1 tot 25 en heel handig voor morgen: "wat kost dat" en "hoeveel korting geeft u".

Ook in Ilsan weer veel hoogwaardigheidsbekleders

Optreden op het Lafesta Folklorefestival in Ilsan

Wat meer tegen het einde van de rit hoorde ik ineens Kars in zichzelf praten, dat duurde echter vrij lang en pas toen realiseerde ik me dat hij via de telefoon met z'n live interview met de Stad Radio Culemborg bezig was. Snel Frits erbij gehaald om het uiteraard op beeld vast te leggen.
Later vertelde Kars dat hij de luisteraars in Culemborg verteld had dat we nu onderweg waren van een optreden in het Winkelcentrum in Ilsan, naar het openluchttheater in Seongnam. Verder wilde de interviewer weten of we al voor een groot publiek hadden opgetreden. Kars zei dat ons grootste optreden tot dusver voor 1500 personen was, waarop SRC wilde weten of er nog grotere optredens op het programma stonden. Heel terecht heeft Kars geantwoord dat we daar niks over kunnen zeggen omdat hier in Korea de nabije toekomst er steeds weer anders uitziet. Verder heeft Kars verteld over ons hotel in de bergen, en dat het weer goed gaat met ons allen na die zware eerste "dag" van meer dan 32 uur.

De buschauffeur vergiste zich nog even in de eindbestemming maar al kostte dat slechts 10 minuten extra: we wisten toch al wel dat de MacDonalds hamburgers en KFC kippen weer redelijk afgekoeld zouden zijn. Draait de goede man nog even om het Central Park heen om netjes volgens de verkeersregels bij de parkeerplaats te komen snijdt een ijscowagen hem nog net voor de bocht Op zich natuurlijk al balen maar als dan je hele spiegel eraf gereden wordt is dat natuurlijk dubbel balen. IJselijk koel bleef onze chauffeur er onder en met de ijscoboer werd een en ander eventjes mysterieus geregeld. Volgens Woo Seok was de goede man furieus, maar goede manieren voor zijn reizigers belette hem zich ander uit te drukken en over dat afhandelen moesten we maar niet verder vragen...

Op ons stekkie in het Central park aangekomen kregen we te horen dat we (wederom) als laatste moesten optreden. Dus lekker onze hamburger met friet gegeten, helaas bleek het niet mogelijk om zoals gisteren de Koreaanse afhaalrijst te krijgen en de KFC kippen waren ook niet mogelijk dus alle bestellingen omgezet in hamburgers behalve de 3 vegetariërs, die mochten in het Winkel Centrum al iets kopen en meenemen.

Terwijl we nog even wat danslijnen doorlopen op het toneel, regelt Kathy het geluid nu echt helemaal en uitvoerig. Gecontroleerd en helemaal tevreden gaan we rustig omkleden totdat Woo Seok en Jung-eun ons doodleuk kwamen vertellen dat de organisatie besloten had om ons als 2e te laten optreden. Dat betekende dat we nog 15 minuten hadden om van oud Hollands naar Achterhoeks om te kleden. Uiteindelijk was die er dan...de stresstest!
En we zijn weer geslaagd!

Ik mocht samen met Thea en Janneke op het toneel staan met de vlag en vaandel in het oud hollands.

De muziek start en weer staan de microfoons van de zang niet open. Dus bedekt veel aandacht proberen te trekken van de technici, maar die waren niet te benaderen. Petra die in het publiek zat, zag het wel en die stormde dus naar de techneuten en dat resulteerde in het gewenste versterkte geluid.

Het Achterhoeks viel ook goed in de smaak bij het publiek dat weer levendig meedeed en ons van een goed applaus voorzag. Daarna mochten we in het publiek gaan zitten om de show verder te bekijken. Sakha Republiek en Slowakije. Tijdens de show van de Slowaken kwam er naast José een meisje van, zoals later bleek, 7 jaar te zitten en die begon toch een gesprek in het Engels met haar dat kan je niet geloven. Tenslotte had zij dat Engels ook maar geleerd "when she was younger!!". Dat ze meer in haar mars had bleek toen Frits een foto had genomen en zij op hem toeliep. Hij verwachtte dat ze de foto op het display wilde zien, maar in haar hand had zij al een briefje met haar email adres. Vloeiend in het Engels kwam het verzoek om haar de foto te mailen.

Onze tweede tolk Woo Seok in een melige bui, samen met Kars

Later stond datzelfde meisje in de mannenkleedkamer van de Slowaken, die allemaal in onderbroek naar de video van hun optreden stonden te kijken. Haar moeder wilde haar komen ophalen en liep nietsvermoedend de kleedkamer in, en sloeg meteen haar handen voor de ogen. Daarna stond moeder buiten de kleedkamer te jammeren "oh my daughter, oh my daugther", en ze hield pas op toen Frits haar kind terugbracht.

De show van de Slowaken was een leuk spel en dus ook een mooi slot! Dachten we.
Lisette had doorgegeven dat we in kostuum moesten blijven omdat we nog een groepsfoto gingen maken. Ook voor Lisette werd pas duidelijk hoe toen we op het toneel geroepen werden tesamen met de andere twee groepen en toen het publiek op ons mocht toestormen voor een fotoshootsessie. Een deja vue met China kwam snel weer boven of zoals Inneke het verwoorde:"Jongens kom op, dit is net Disneyland. Ik lijk wel Mickey Mouse". Onze director Eon Yung Kim verbaasde zich erover dat wij het zo leuk vonden, maar dat hebben we hem toch wel duidelijk kunnen maken.

Groepsfoto in de hal, samen met onze tolken

En dan snel de bus in op naar de party!!!!
De organisatie had een welkoms party georganiseerd, vandaag omdat nu alle groepen waren gearriveerd. Op onze verdieping aan de andere kant van de loopbrug in het zelfde gebouw als waar we ontbijten en lunchen, stonden de tafels, met bier (rijst)wijn en versnaperingen aan de kant en de karaoke machine klaar. Toe wij binnen kwamen stond Oriënt net een deuntje voor te dragen en raad eens wie daar in stond Yolanda, die mij net 's middags opbiechtte alleen maar aan karaoke mee te doen als ze beschonken was??????!!!!!!

Het karaoke kwam goed los, werd onderbroken door een presentatie van de staf(leden) en de directie van La Festa (sponsor) door de gebroeders Kim. Op verzoek van Eon Yung Kim speelde Vranje een deuntje, leerde Petra alle aanwezigen de Boanopstekker dans en toen heel gedurfd de Beukenwals. José danste met de directeur van La Feste en de man had echt de grootste lol vooral met de dip en dive.
Op de muziek van de Slowaken hebben gewalst en een leuke hoeddoorgeefdans gedaan
De Portugezen hebben de armspieren van de mannen getest in een kringdans door na een fors aantal pogingen de dames op te stillen op de armen van de mannen die elkaar gewoon bij de hand vasthouden.
Toen kwam de karaoke weer op gang en de party los! De eindtijd varieerde van de ongeveer 1 uur tot half 5.

Mijco schenkt een biertje uit een fles van 1.6 liter

Tot zover Zondag 16 mei