Dag 1

Eerste dag: 13 & 14 mei 2004

Ernstig vroeg na een korte nacht omdat er toch nog een fors aantal zaken last minute geregeld moeten worden gingen op diverse plaatsen de diverse wekkers af op misschien wel diverse tijden maar alsnog VROEG! Dat resulteerde in een vroeg vertrek waardoor tenminste voor een aantal het fileleed beperkt bleef. En oh wonder zelfs de treinen reden geheel volgens schema en het prachtige fenomeen deed zich dan ook voor dat om 08.05 uur inderdaad iedereen in de hal bij Air France te Schiphol aanwezig was.

Nadat we met de brengende familieleden/kennissen nog enige tijd hadden doorgebracht naderde het moment van afscheid nemen. Dat ging ons globetrotters al een stuk makkelijker af dan de vorige keer (China) en rapide stonden we dan ook te wachten voor de incheckbalie van Air France voor onze vlucht naar Parijs. Op zich ging dat allemaal nog wel, hoewel het samenvoegen van de totale toegestane kilo's (hand)bagage niet voor iedere employee een makkelijk of vast gegeven was. Dat leverde soms wat discussie, maar met de altijd aanwezige Lisette lukte het ook dit keer om zelfs de twee gitaren als handbagage het luchtruim in te krijgen.
Schiphol Thea
Groep op schiphol

De paspoortcontrole ging ook zonder moeilijkheden, ja iedereen had het gewenste document bij zich. Maar dan moet je Jan en René door de handbagagecheck krijgen. Om een of andere reden ging het alarm af en dan ..fouilleren! Uit wat Jan vertelde was op te maken dat hij die persoonlijke ervaring met zo'n grote brede kerel niet echt onaangenaam vond! Danseres Y. merkte later op dat zij het wel jammer vond dat zij niet gefouilleerd werd...

De vlucht van Schiphol naar Paris Charles de Gaulle duurde net lang genoeg om je zakje nootjes leeg te eten. En een uurtje later konden we in de grotere Boeing 777-200 stappen richting Seoul.

 

Ook nu had musicus Jan weer mazzel met z'n gitaar want aangezien die te groot was voor het handbagagevak en het vliegtuig slechts voor ¾ gevuld was mocht die op een stoel in de "first class" staan. Het was Jan niet gegund zijn gitaar te begeleiden en hij bleef instrumentloos achter in de "economy class" bij de rest van Oriënt.

Het eerste gedeelte van de vlucht vanaf Parijs kwam ons bekend voor want we vlogen uitgerekend over Utrecht (!), zodat we na een aantal uren reizen weer bijna thuis waren. Maar we bleven in de lucht en gingen naar Noord Duitsland, over St Petersburg, en uiteindelijk kwamen we aan Ulan Bator en Peking voorbij. Precies op tijd, en met 9500 km op de dagteller, landden we om 07.10 uur plaatselijke tijd in Seongnam.

In het vliegtuig opweg naar Korea
Hein met zijn laptop! De eerste indruk was een wederom grote luchthavenhal met de bekende immigration. Daar stond een heel gedreven mannetje de rij van Oriënt zeer snel door de imigration heen te loodsen. Wat wel even lastig was, was dat de flightcase van musicus Hans niet bij de bagage bleek te zitten. Bij de "lost en found" bleek men nauwelijks Engels te spreken, maar met een aanwijskaart vol foto's van allerlei soorten koffers en kisten, was het toch goed mogelijk om duidelijk te maken wat we kwijt waren. In die flightcase zat een trommel, plus het Brabants Leven kostuum van Hans (gelukkig hoorden we de volgende dag dat de flightcase gevonden is, en dat ie naar ons hotel komt). Nadat we kennis hadden gemaakt met onze gastheer Eonyong Kim, en onze eerste vertaalster Sjung Uh, ging het per bus naar het hotel. Onderweg viel ons vooral op hoe druk en vol het overal is, en dat er ontzettend veel hoge flats staan, die allemaal genummerd zijn (we hebben zowel nummer 113 als nummer 1720 gezien, dus het zijn er écht veel!). Ons hotel ligt nogal afgelegen, maar wel bovenop een hoge berg, wat een prachtig uitzicht biedt als het helder weer is. En dat was het de eerste dag gelukkig.

We kregen allemaal "European Style" kamers, wat inhoudt dat er een matras op de vloer wordt gelegd. De Aziatische Festivalgasten in dit hotel slapen zoals gebruikelijk op een matje op diezelfde vloer. Die vloer is trouwens heerlijk zacht en ook verwarmd, zodat het geen straf is dat je er niet met je schoenen op mag.

In het hotel wonen we niet alleen: ook de andere Nederlandse groep die met het Festival meedoet (uit Midden Twente), de 2 Russische groepen, de Portugezen en de Slovaken zijn hier ingekwartierd. We moesten even wachten voordat onze kamers gereed waren, dus om dan niet in slaap te vallen (voor ons was het inmiddels 2 uur 's nachts) hebben we wat gezongen. Toen snel de spullen uitpakken en uithangen, en vervolgens ontbijten. Dat was wel verrassend: met hele scherpe groentesoep, rijst met veel knoflook, eikeltjeskoffie, en rode jelly met stukjes appel.

Aankomst in Korea
Opzoek naar de flightcase van Hans

Toen ging het met de bus naar de Festivallocatie in Seongnam. Die chauffeur hebben we later Kim Lauda genoemd, omdat hij werkelijk heel "pittig" reed, terwijl we helemaal geen haast hadden hoeven te maken, want die middag hebben we vooral zitten wachten bij het Festivalpodium Dat openlucht podium ligt trouwens schitterend, midden in een mooi park in het centrum van Seongnam. Er zijn een aantal overdekte zitplaatsen, maar op het aansluitende grasveld zijn nog heel veel staanplaatsen.

Dansleidster Petra heeft nog even op een pleintje vlakbij wat dingetjes doorgenomen, en natuurlijk mochten we ook even op het grote podium uitproberen. De vloer daar bleek perfekt (niet te glad en niet te stroef). Ook alle andere groepen kregen de kans om het podium en het geluid uit te proberen, waardoor het wachten wel lang werd. Vooral als je omvalt van de slaap.

Om 17:00 uur zouden we een diner krijgen, waarvoor we 's ochtends al hadden moeten opgeven wat we wilden eten. Toen was het allemaal nogal onduidelijk, ondanks dat we nu zelfs 2 Engelstalige tolken hebben Er zou namelijk "chicken" zijn of "beef", met nog iets erbij wat we niet snapten.
Het werd allemaal duidelijk toen er rond 17:00 uur een klein Hyundai busje aan kwam rijden van McDonalds. En we hadden -bleek toen- gekozen tussen een Big Mac en een Chicken Burger. Die smaakten prima.

En om 19:00 was het eindelijk zover: de Openingsceremonie! Natuurlijk waren er toespraken van de Burgemeester en enkele andere Hoge Heren. Er was veel pers bij, en er werden geschenken uitgewisseld. Er was meer dan 1000 man publiek, van jong tot oud, die volop leken te genieten van het gratis programma.

Eten van de MacDonalds
Zingen in het hotel


Na de openingsceremonie ging de Koreaanse trommelgroep van start, gevolgd door alle andere groepen, die elk in 5 tot 15 minuten lieten zien wat ze konden. Volksdansgroep Oriënt was als allerlaatste aan de beurt. Dat is daar een grote eer, maar het betekent ook wel weer lang wachten, en als het dan 's avonds buiten (het is immers een openluchttheater) kil wordt, ben je toch blij dat je aan de beurt bent.

De voorstelling van Oriënt liep goed, en met name de vlaggen aan het einde (waaronder de Koreaanse vlag) deden het erg goed.

Toen snel omkleden, en hup de bus in. Na anderhalf uur rijden waren we rond half een weer bij het hotel, waar Hein en Frits nog geprobeerd hebben om een eerste verslag te versturen, maar dat lukte toen niet helemaal. Gelukkig kon er wel een kort berichtje naar het thuisfront om te laten weten dat we het allemaal goed maken.
Bij het ontbijt op zaterdag morgen bleek dat iedereen geslapen had als een blok..
De voorstelling
De voorstelling De voorstelling - koreanen
Handtekeningen uitdelen na de show, Mijco en Huub Slot van de voorstelling

Omkleden, na 32 uur eindelijk naar bed!

Tot zover onze eerste dag in Korea. Het verslag over zaterdag 15 mei hopen we zondagmorgen jullie kant op te sturen.

Namens Volksdansgroep Oriënt,

Hein en Frits